اگه یه کم از روزمرگی زندگی دور بشیم و دقیق نیگا کنیم ٬ میبینیم که گاه مرگ خیلی نزدیکتر از اون چیزی یه که فکرشو میکنیم .
امروز یه آشنا م فوت کرد . از اون ادمایی که به معنای واقعی کلمه خوبن ٬ و کمیاب . با یه ذهنیت مثبت به دنیا نیگا میکرد . چهل و یکی دوسالی بیشتر سن نداشت و ایست قلبی و تمام .
هنوز از بهت این مرگ خارج نشدم .
چقدر برنامه و ایده و کار ناکرده و .... داریم و فکر میکنیم که فعلآ وقت هست . اما نیست .