تكراري شايد باشد، اما مهم است كه آدمهاي زندگيِ انسان به تعدادِ تك تكشان در زندگي باقي مي مانند و نقش بازي مي كنند، بنابراين در انتخاب آدمهاي زندگيتان وسواس داشته باشيد، به اقتضاي حال و هوا و سن، اما از همان 18 سالگي وسواس داشته باشيد.
زن دار، شوهر دار، بچه دار، ساكن اين كشور يا آن كشور، آبدارچي اداره يا نقاش و يا وكيل مجلس، آدمها باقي مي مانند و يك زماني، توي يك پرانتزي، بالاخره خودشان را نشان مي دهند. كاش ارزش يك حال و احوال كردن را لااقل داشته باشند.
نه به از خود گذشتگی !
برای لحظاتی هم ــ هر چند زود گذر ــ رها می شوم از این مشغولیت های دنیا .
زیباتر می بینم ٬ راحتتر می اندیشم و دوست دارم زندگی را .
اما
افسوس ٬ که باز پرت میشوم به روزمرگی های خود .