مدت زیادیه که حس وحال نوشتن نداشتم ٬ البته یه جورایی هم شاید حرف خاصی برای گفتن نداشتم .
تو این مدت دوباره خوندن رمان رو شروع کردم و چند تا کتاب خوب خوندم ٬ بخصوص از کتاب "بادبادک باز "خیلی خوشم اومد ٬ یه سری از رمان ها بعد از تموم شدن دیگه رابطه مون باهاشون قطع میشه ولی یه سری دیگه بخصوص چند روز اول بعد از خوندن باهامون هستن و فکرمونو مشغول میکنن واین فکر میکنم علامت خوبیه برای یه کتاب .
گاهی مرگ یه ذره با آدما فاصله داره ، اما ما فکر میکنیم که به هر کی که نزدیک باشه از ما و افرادی که دوستشون داریم دوره . اما اگه گاهی و فقط گاهی و برای چند لحظه فکر کنیم میبینیم که هر لحظه امکانش هست .
راستی چه حسی نسبت به مرگ داریم ، دوست دارم سر فرصت بیشتر در این مورد بنویسم .
